Site Network: English | தமிழ் | Toronto | Contact

Tropes, Territories and Competing

Over 30 scholars from North America, Europe, South Asia, and Australasia will come together for an interdisciplinary Tamil Studies conference to be held at Trinity College, University of Toronto on May 11-14, 2006. All attendees are required to register for admission.

Archana Venkatesan

Assistant Professor
Department of Religious Studies
St. Lawrence University

“Why abandon a lovely rabbit to chase after a crow?”
The talaivi in the Matal poems of Tirumankaiyalvar

Friday, May 12, 2006 | 9:00 - 11:00 EST

Tirumankaiyalvar stands out among the Alvar poets not only for his prodigious output, but also for the variety of literary forms, rhythms and genres in which he chooses to express his dedication to Visnu. In the gem-like Ciriya Tirumatal and Periya Tirumatal he imagines himself as a talaivi (heroine) threatening to undertake the matal, a ride on a palmyra horse to win the heart of the heartless beloved, here Visnu. Tirumankai’s poem is based on a literary trope that appears in the Cankam corpus, where men declare their unrequited love publicly while riding a palmyra horse. Though we have no clear evidence that the literary matal reflected reality, Tamil grammars and the poems alike assert that riding the palmyra horse was the sole preserve of men. However, in Tirumankai’s poem, it is a bold, angry heroine who threatens to engage in this radical un-talaivi like behavior. In this paper I explore how Tirumankai uses the Cankam motif of the matal, calibrating it to express and explain a woman’s frustrated love for a distant immortal beloved. Using the Ciriya and Periya Tirumatals as case studies, I argue against the concept of a generic talaivi in the Vaisnava Tamil bhakti tradition, and instead posit that not only is there difference between talaivis of two poets, but there is considerable variation within a single poet’s (here Tirumankai) repertoire.

திருமங்கை ஆழ்வாரின் மடல் பாடல்களில் தலைவியின் நிலை

ஆழ்வார் பாடல்களில் திருமங்கை ஆழ்வாரின் பாடல்கள் சிறப்புமிக்கன. பல்வகைப்பட்ட பா வடிவங்கள், ஒத்திசை, வண்ணங்கள் மூலம் திருமாலைப் பாடியவர் திருமங்கை ஆழ்வார். சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல் என்னும் இரண்டு படைப்புகளிலும் தன்னைத் தலைவியாக உருவகித்த நிலையில் அவர் பாடல்களைப் புனைந்துள்ளார். திருமாலின் இதயத்தை வெல்வதற்காக மடல் ஏறவும் தயாராக இருக்கிறார் திருமங்கை ஆழ்வார். மடல் ஏறுவது என்னும் வழக்கு சங்க காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்ததாகத் தெரிய வருகிறது. பனைமரத்தின் கங்கு மட்டைகளால் செய்யப்பட்ட குதிரையில் ஏறி தமது ஒருதலைக் காதலை ஊரறிய வெளிப்படுத்துவதே இந்த வழக்கம். ஆண்களுக்கு மட்டுமேயுரிய வழக்காகவே இருந்து வந்தது. எனினும் திருமங்கை ஆழ்வார் பாடலில் வருகிற தலைவி மடல் ஏற முற்படுகிறார். தலைவியின் பாத்திரவார்ப்பு சிறிய திருமடலிலும் பெரிய திருமடலிலும் எவ்வாறு மாறுபடுகிறது என்பதை விளக்குகிறது அர்ச்சனா வெங்கடேசனின் கட்டுரை. அதனுìடாக திருமங்கை ஆழ்வார் படைத்த தலைவி ஒருத்தி அல்லள்; பல்வேறு முகங்கொண்டவள் என்பதையும் வைணவப் பக்தி இலக்கியத்தினுìடாக ஒரு பொதுப் படையான தலைவி படிமத்தை எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதையும் இந்தக் கட்டுரையில் அவர் நிறுவுகிறார்.

Dr. Venkatesan earned her doctorate in South Asian Studies (Tamil) from the University of California, Berkeley. Her dissertation, currently being revised as a book, was on the ninth century Tamil Srivaisnava poet, Kotai (Antal). Her research interests are in the literary and performative cultures of the Tamil Srivaisnavas.

அர்ச்சனா வெங்கடேசன் நியூயார்க்கில் உள்ள செயிண்ட் லாரன்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக இருக்கிறார். தமது கலாநிதி பட்ட ஆய்வை ஆண்டாள் பாடல்களில் மேற்கொண்டிருந்தார்.