Site Network: English | தமிழ் | Toronto | Contact

Tropes, Territories and Competing
Realities

Over 30 scholars from North America, Europe, South Asia, and Australasia will come together for an interdisciplinary Tamil Studies conference to be held at Trinity College, University of Toronto on May 11-14, 2006. All attendees are required to register for admission.

Leslie Orr

Associate Professor
Department of Religion
Concordia University
E/ orr@vax2.concordia.ca

Marching to a Different Beat:
The Changing Fortunes of the Drummer in Medieval Tamilnadu

Saturday, May 13, 2006 | 9:00 - 11:00 EST

The drummer (uvaccan) looms large in the life of the temple in the Chola period (9th to 13th centuries). Judging from the frequency with which Tamil inscriptions mention drummers, their services were regarded as requisites of temple ritual almost to the same degree as were those of priests, or those who supplied flowers for worship. Drumming was an essential feature of movement within the temple compound, and is particularly mentioned in the context of the sribali offerings that were carried out three times daily for the temple’s main deity, when groups of five or seven men (but sometimes twenty or more) would accompany the procession around the precincts of the temple. Yet, despite the ritual importance of the uvaccar, there are indications that another community of drummers, the paraiyar, did not enjoy such standing. Although the paraiyar of medieval times had not yet acquired the degraded and serf-like status of the community in later times -- so that their anglicized name “pariah” became synonymous with “outcaste” -- they are referred to in Chola period inscriptions in a way that indicates a declining position. If the paraiyar had ceased playing the ritual and professional roles they had had in an earlier age -- perhaps having been displaced by the uvaccar -- the uvaccar in their turn seem to have suffered social dislocation over time. References to uvaccar, as key ritual specialists, are particularly abundant in the early Chola period, but by the early twentieth century, members of this community -- who became known as Occhar -- had become marginalized, as a class of priests and drummers serving village goddesses.

My effort in this paper will be to trace the situation and activities of the various categories of drummers of Tamilnadu from the ninth century into later medieval times. Basing myself primarily on the evidence of the temple inscriptions, I hope to illuminate the processes of downward mobility that seem to characterize the changing social status of these communities -- and the religious, political, and cultural framework within which these developments took place.

மத்தியகாலத் தமிழ்நாட்டில் பறையடிப்போரின் சமூகநிலை

சோழர் காலத்தில் (9லிருந்து 13ம் நுìற்றாண்டு) கோவில்களோடு பிரிக்கமுடியாத பிணைப்புடன் இருந்தவர்கள் உவச்சர் என அழைக்கப்படும் பறையடிப்போர். தமிழ்க் கல்வெட்டுகளில் பறையடிப்போர் பற்றிக் கிடைக்கும் விரிவான தகவல்களைப் பார்க்கும்போது, அர்ச்சகர்களுக்கு இணையான தேவை, பறையடிப்போருக்கும் இருந்திருப்பது தெரிகிறது. நாள்தோறும் மூன்று முறை கோவிலைச் சுற்றி சுவாமி உலா வரும் வழமை ({பலி) உள்ளது. பறை இதனுடைய முக்கியமான அங்கமாகும். உவச்சர்களுக்கு சடங்கு முக்கியத்துவம் இருந்தபோதும் மற்றொரு தொகுதி பறையடிப்போராகிய பறையருக்கு இத்தகைய முக்கியத்துவம் இருக்கவில்லை. மத்திய காலகட்டங்களில் பறையரின் நிலை, தாழ்த்தப்பட்டதாக இருக்கவில்லை எனினும் சோழர் கால கல்வெட்டுக்களில் அவர்களுடைய சமூகத் தரம் தாழ்ந்துகொண்டே செல்வதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைக்கின்றன. உவச்சர் பற்றிய பல தகவல்கள் சங்கப் பாடல்களில் கிடைக்கின்றன. 20ம் நுìற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் உவச்சர்கள் என்ற பெயர் ஓச்சர்கள் எனத் திரிபு பெற்று சமூகத் தரத்திலும் தாழ்த்தப்பட்டு விட்டார்கள். இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை பறையர்களின் இவ்வாறான நிலை மாற்றத்துக்கான சமூக, சமய, பண்பாட்டு, அரசியல் காரணங்களை ஆய்வு செய்கிறது.
 


Dr. Orr's research interests include religious and social history of medieval South India, especially Tamil Nadu of the Chola period (9th to 13th centuries); women in pre-colonial South Asia; Hindu temples; devadasis; interaction of Hinduism, Buddhism, and Jainism; Brahmins (Brahmans); food and feeding; asceticism. She is the author of the book, Donors, Devotees and Daughters of God: Temple Women in Medieval Tamilnadu (2000) and numerous articles, including, most recently, "Identity and Divinity: Boundary-Crossing Goddesses in Medieval Tamilnadu," in Journal of the American Academy of Religion 73:1 (2005) and "Processions in the medieval South Indian temple: Sociology, sovereignty and soteriology," in South Indian Horizons: Felicitation Volume for François Gros (2004).

லெஸ்லி ஒர், கனடாவின் கொன்கோடியா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார். அவரின் ஆய்வுத் துறைகள்: தென்னிந்திய, சமய/சமூக வரலாறு, காலனித்துவத்துக்கு முன்பாக பெண்கள் நிலை, தேவதாசி முறைமை, சைவம், பௌத்தம், சமணம். அவரது ஆய்வு நுìலொன்றும் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் பலவும் வெளியாகியுள்ளன.